صفحه اصلی|اخبار موسسه|مجموعه های صوتی|درباره ما|تماس با ما|نقشه سایت
صفحه اصلی > اخبار موسسه 
اخبار > آشنایی با تجربیات و دیدگاه های یکی از پیشکسوتان در امور اردویی


  چاپ        ارسال به دوست

مصاحبه با آقای علی کاظم دواتگر از صاحب نظران در امور اردویی

آشنایی با تجربیات و دیدگاه های یکی از پیشکسوتان در امور اردویی

 

دیدار با یک دوست و همکار قدیمی که با او خاطرات فراوان داشته باشی برای کسانی که غبار مسیر پر پیچ و خم مشاغل  فرهنگی  چشمان دلشان را آزرده کرده و گاه از ادامه ی حرکت برای رسیدن به مقصد  نا امید می‌شوند، می‌تواند روزی دل‌نشین و انرژی‌بخش باشد .

برای کسانی که او را می شناسند دواتگر از آن دسته از همکاران و رفقایی است که هر وقت نیاز به تجدید قوای فکری و حرکتی داشته باشند می‌توانند با یک قرار ملاقات ساده به صرف نوشیدن یک فنجان چای، هم در کنارش خاطره‌بازی کنند و هم کلی انگیزه بگیرند برای ادامه ی حرکت و کار در این عصر پرتلاطم .....

او را استاد خطاب می‌کنیم چرا که به حق شایستگی این مقام را پس از قریب سی سال کار فرهنگی و سرشار از تعهد سپری کرده و شاگردان زیادی را خالصانه برای ادامه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی مسیر فرهنگ و مذهب تربیت کرده و پرورش داده است .

علی کاظم دواتگر متولد 1342 در تهران است . او کارشناس علوم تربیتی از دانشگاه تهران و کارشناس ارشد علوم قرآن و حدیث از دانشگاه پیام نور تهران است .

 

در پایان نوجوانی به دلیل تربیت مذهبی و عمیق خانوادگی با مسئولیت پذیری تمام داوطلب حضور در جبهه شد و در چهار نوبت و مجموعاٌ به مدت یک سال در جبهه حضوری فعال داشت و پس از آن از اعضای فعال بسیج به فعالیت خود ادامه داد . وقتی از حال و هوای جبهه و جنگ در آمد با اینکه به بیست سالگی نزدیک شده بود هنوز تحصیلاتش در مقطع دوم راهنمائی بود . دنبال کاری برای کسب در آمد بود که مناسب حال و هوای فکری و اعتقادی اش باشد . همین روزها بود که به واسطه‌ی آشنایی با یکی از دوستانش به کمیته امداد معرفی شد . امداد آن روزها نوپا بود و کاملاٌ جهادی اداره می‌شد.

دواتگر این فضا را کاملاٌ پسندید و با علاقه وارد آن شد . در حین کار تحصیلاتش را تا مقطع دیپلم ادامه داد .

سال 68 و 69 هم زمان با ورود دواتگر به کمیته امداد هنوز اقدامات فرهنگی به شکل رسمی در آن جا شکل نگرفته بود . تنها کار بارزی که آن روزها انجام می‌شد توزیع مجله‌ی رشد دانش آموز همزمان با سبد غذایی مددجویان بود . اولین حرکت تخصصی دواتگر در امداد این بود که تصمیم گرفت مجله را به شکل رسمی و محترمانه و به دور از فضای مددجویی برای دانش آموزان تحت پوشش کمیته امداد پست کند . پس از آن مسابقات متعدد ورزشی ، دینی و هنری  در سطح منطقه‌ی کاری خود برای دانش آموزان ترتیب داد و جشنواره‌ی مفصلی از این مسابقات ترتیب داد . این حرکت دواتگر موجب علاقه مندی بیشتر او به امور فرهنگی شد و هم‌چنین  مورد پسند مسئولین وقت امداد قرار گرفت و از آن پس از او خواستند این برنامه در سطح استان تهران نیز بین مددجویان اجرا شود. لذا در سال  1370مسئولیت فرهنگی کمیته امداد استان تهران و پس از آن در سال  1374  با سمت معاونت مدیر کل فرهنگی کمیته امداد دفتر مرکزی کمیته امداد منصوب شده و اقدامات اجرایی خود را در حوزه ی فرهنگی توسعه داد و البته پس از آن به دلیل اقتضائات سازمانی مسئولیت های دیگری در حوزه ستاد جهیزیه و مهمتر از آن طرح نو پای اکرام و حوزه‌ی حمایت خانواده و مناطق 11 و 13  در کمیته امداد را طی سال های 77 تا کنون عهده دار بوده است .

در کل دواتگر مبدع طرح ها و ابتکارات اجرایی زیادی در حوزه ی امور فرهنگی و به ویژه اردویی در کمیته امداد شد و عامل اصلی آن را باز بودن فضای کار برای بروز خلاقیت‌هایش در آن‌جا

می‌داند .

اولین کار اردویی دواتگر در سال 70 ، اردوی دانش آموزی سه روزه در مدرسه‌ای واقع در لواسان بود . دواتگر این چنین تعریف می کند که : تمام مسئولیت‌ها و سمت های اردو به عهده‌ی خودم بود. آن روزها نیروی انسانی کم بود و کمیته امداد تهران اردوگاه نداشت .

پس از آن تلاش کردم اردوگاه شهید بهشتی پاسداران را از دفتر مرکزی امداد تحویل گرفتم و تحت مدیریت استان تهران در آوردم و به این ترتیب به عنوان مسئول اردوگاه، اردوهای متعددی در آن برگزار کردیم .

 

استاد دواتگر را می توان جزو اولین ها ی اجرایی و فرهنگی در بسیاری از اقدامات در کمیته امداد دانست . مثلاٌ کمیته‌ی امداد به علت کمبود امکانات و نیروهای متخصص از پذیرش و ورود  ‌‌   دانش آموزان بالای سن بلوغ در اردوها ممانعت می‌کرد . دواتگر در سال 70 با پذیرش مسئولیت کامل اردوی پسران به اصفهان این قانون را تا جایی تعدیل کرد که به مرور امداد شاهد برقراری اولین اردوی دختران دبیرستانی در اردوگاه شهید بهشتی کرج شد.

او معتقد بود با مدیریت و آموزش می‌توانند برای تمام گروه های سنی مددجویان در کمیته امداد اردو برگزار کنند. مدیریت زمان خواب و خاموشی، انتخاب مربیان هوشمند و ... از جمله‌ی این تدابیر بود .  به این ترتیب بسیاری از تابوها و ترس‌ها آرام آرام از دایره‌ی اجرایی اردوهای کمیته امداد رخت برست و این اقدام ارزشمند روز به روز در آن‌جا توسعه یافت و تبدیل به خاطرات و آموزش‌ها و پرورش‌های زیادی در مددجویان و مربیان شد .

این انعطاف در امداد تا جایی پیش رفت که علاوه بر اردوگاه شهید بهشتی تهران و کرج مدیریت  اردوگاه شهید آوینی فشم و ... هم به مرور به استان تهران واگذار شد. البته این اردوگاه‌ها به شکل مجهز و آماده تحویل تیم دواتگر نشد .  دواتگر می گوید هر اردوگاهی را تحویل می گرفتیم خودمان آن را آماده می کردیم . بچه‌ها و مربیان خودشان با بیل و کلنگ خاک برمی داشتند و آن جا را می‌ساختند . برای ساختن همین اردوگاه آوینی در فشم کاری که چندین کارگر در دو سه هفته باید انجام می دادند را بچه‌ها و مربی‌هایشان در کوتاه‌ترین زمان ممکن و به طور شبانه روزی انجام دادند . در همان شرایط سخت حتی مسئولیت طبخ غذا و تهیه‌ی آن نیز به عهده‌ی خودشان بود. اما در اوج این سختی‌ها، لذت بهره مندی از اردوگاه برای‌شان دو چندان می‌شد .

  در زمینه‌ی سرود و تئاتر در کمیته‌ی امداد  هم دواتگر اولین است. او اولین دستگاه ارگ را برای گروه سرود دانش آموز مددجوی جنوب شرق تهران تهیه کرد و اولین گروه تئاتر را تشکیل داد تا جائی که به مرحله‌ی مسابقات و جشنواره رسید .

دواتگر همواره و در تمام این سال ها فعالیت‌های قرآنی را جزو امور مهم خود در حرفه اش قرار داده . برنامه های قرآنی و عقیدتی او به اتفاق همکارانش از آموزش تا تفسیر قرآن را همواره از تجارب خوب کاری خود دانسته و اشاره می‌کند به یکی از پر بارترین فعالیت قرآنی و مسابقه‌های عقیدتی که به داوری سید جواد هاشمی در مسجد شهید مطهری در سال ......... برگزار کردند .

 

دواتگر از اساتیدی یاد می‌کند که به او در این مسیر خط دادند و الگویش شدند .

او اولین تکانه‌های علاقه مندی خود را زمانی می‌داند که در یکی از اردوهای پیشاهنگی قبل از انقلاب، با یک مربی متعهد آشنا شده بود. آشنایی با حاج حامد همت ، در آن اردو اولین بارقه های فرهنگی را در او ایجاد کرده بود . او از وقار، حیا و نظم همت در آن اردو یاد می کند و تعریف می کند با وجود این‌که اردوهای پیشاهنگی در آن مان مختلط بود چگونه رعایت اخلاق و ادب و حیا را در اردو مراعات می‌کرد .

هم‌چنین از استاد حاج محمد قدیری یاد می کند . از این‌که استاد قدیری از آموزش و پرورشی‌های قدیم بود و در محله روزهای دوشنبه هیئت داشتند . او هیئت های خود را با کارهای گروهی و گاه در قالب اردو به هیئت‌های خود رنگ و بوی نشاط و شادی می‌بخشید.

دواتگر از قول پدرش یادی از استاد آقا شیخ محمد حسین زاهد می‌کند که یکی از علمای معروف تهران در زمان خودش بود وکارهای تربیتی زیادی در قالب اردوهای محلی برای نوجوانان برگزار می‌کرد که یکی از آنان نوجوانان معروف آن زمان مرحوم عسگر اولادی و آیت الله حق شناس  بسیاری از متدینین بازار فعلی  بود .

و در نهایت از استاد کرباسچی که او را پیر اردوی امداد می‌شناسند و مسئولیت اردوگاه ثامن الائمه ی خراسان رضوی را سال ها قبل عهده دار بود .  دواتگر از قول این استاد بزرگوار می‌گوید : وقتی به اردو می‌روی باید مثل عاشقی باشی که به معشوقش رسیده . باید خوابت کم شود . باید گذشت داشته باشی و بدانی هر لحظه ای که کم بگذاری به تعداد تمام بچه هایی که شاید اولین و آخرین اردوی عمرشان آمده باشند، به آن‌ها مدیون و بده کار می‌شوی .

 

استاد دواتگر از سال 89 تا کنون تالیفات متعددی در بایگانی امور فرهنگی امداد در باب امور تربیتی و اخلاقی از خود به یادگار گذاشته که امیدواریم به زودی و به شکل رسمی و گسترده به چاپ رسیده و منتشر شود .

اخلاق مددکاری ، اردو نقطه ی عطف زندگی، تاثیر گناه بر زندگی ، اثرات اسراف و تبذیر در زندگی ، وظایف شیعه بودن و ........ از مهم‌ترین تالیفات ایشان در قالب جزوات فرهنگی است .

 

خاطرات تلخ و شیرین زیادی در ذهن  دواتگر و همکارانش هست که هر کدام دنیایی از خنده‌ها و غم‌ها و تجربه ها را برایشان ترسیم می‌کند . اما خاطره‌ی مشترک دواتگر و طباطبایی در نشست صمیمانه ای که در نسنیم نور در ذهنشان مرور شد برمی گردد به 20 سال گذشته در اردوگاه شهید بهشتی پاسداران .  

قانونی که در آن سال به اردوگاه‌ها تحمیل شد این بود که می بایست اردوگاه هایی که استخر داشتند حتماٌ یک مربی دارای تخصص غریق نجات در آن حضور داشت . اردوگاه شهید بهشتی  هم آن سال استخر داشت و طبیعتاٌ بچه ها بخشی از اوقات خود را در اردو به آب بازی و شنا می‌گذراندند .

دواتگر طبق قانون مربی غریق نجات را مامور به مراقبت از بچه‌ها در کنار استخر کرده بود.

مربی فقط به کلیات توجه می‌کرد و اصلاٌ حواسش نبود که یکی از بچه ها که داخل آب رفته بود دقایق زیادی بود که بالا نیامده . در نهایت با مشاهده‌ی صحنه ی خون و فریاد بچه ها فهمیدند ........ یکی از بچه‌ها مصدوم شده ودر حال غرق شدن است . غریق نجات در آب پرید اما موفق نشد بچه راببیند . دو سه مرتبه این حادثه تکرار شد . ناگهان به ذهن  دواتگر رسید که جعفر مکرمی نژاد در شنا مهارت دارد . او بچه‌ی سد کرج و یک غریق نجات حرفه ای بود . اما آن روز به عنوان نیروی تدارکات مشغول به کار در آشپزخانه بود . جعفر قد و قامت رشیدی داشت . صدای فریاد دواتگر آن‌قدر بلند بود که وقتی به گوش جعفر رسید ، فهمید که اتفاق بدی افتاده . همکارانش بعده ها تعریف می‌کردند که وقتی جعفر مکرمی صدای فریاد را شنید با پاهای برهنه و در حالی‌ که لباس کار تنش بود سراسیمه به سمت استخر دوید . داخل آب پرید و بچه را به بیرون کشید . آمبولانس هم زمان با هماهنگی مربیان دیگر رسید و آن روز نوجوانی که تا مرز مرگ رفته بود، جانش نجات داده شد . بعداٌ معلوم شد یکی از بچه‌ها صندلی را داخل آب انداخته بود و ..... وقتی شیرجه زده بود سرش به صندلی خورده بود و بیهوش شده بود .

دواتگر در این بخش خاطره به اصلی ترین موضوع بحث خود اشاره می‌کند و آن اثر گزینش  مربیان توانمند بر اردوهاست. او با تمام احساس اشاره می کند به فرمایش امیرالمومنین علی علیه السلام که فرموده اند : تجربه بالاتر از علم است .

غریق نجات آن روز علم داشت اما تجربه نه .. غریق نجاتی که علم داشت اعلام کرد کلر استخر زیاد بود و نشد بچه را زیر آب ببینم . اما غریق نجاتی که تجربه داشت به داخل آب پرید و با اولین حرکت بچه را نجات داد.

او می‌گوید : روش من انتخاب مربیان بر اساس مهارت است نه صرفاٌ مدرک . نیروهایی که ماهیت فرهنگی داشته باشند نه این‌که فقط نقش فرهنگی بازی کنند .

جعفر مکرمی نژاد مهارت داشت . تحمیل نیروهایی که صرفاٌ مدرک دارند به اردوهای ما تا کنون آسیب های زیادی وارد کرده است .

دواتگر هم‌چنین یادی از امیر باقری می کند که نوازنده بود اما مهارت بالایی در تشکیل گروه سرود و تئاتر از خود نشان داد و اینکه مهارت او چگونه باعث درخشش و شهرت او در اردوها شد . باقری از کارکنان یکی از اردوگاه های مشهد بود. مهارت او را کشف کردیم و او فرصت بروز استعدادهایش را به خوبی در امداد و بعده‌ها جاهای دیگر پیدا کرد .

او ادامه داد: در بسیاری از تولیدات دریافت ایزو نمادی از کیفیت بالای آن تولید دانسته شده . در روان‌شناسی و علم مدیریت نیز برای برخی رفتارها، ایزو در نظر گرفته اند . این امر در انتخاب مدیران و بررسی رفتارهای ایده آل کاربرد زیادی دارد . مثلاٌ برای انتخاب یک مدیر شاید بتوانیم این آزمون رفتاری را ملاک قرار دهیم :

اگر در یک شرایط طبیعی سفره ای پهن کنیم و برای پنج نفر چهار لقمه‌ی غذا قرار دهیم و واکنش مهمانان را برای خوردن غذا ارزیابی کنیم به راحتی تشخیص بدهیم کدام یک از آن‌ها اهل ایثار، خودخواهی ، رفتار عادلانه و در نهایت خنثی است ... این فرایند که با مشاهده اتفاق می‌افتد در انتخاب افراد برای تحویل مسئولیت به آن ها و یا حساب کردن روی آن ها در شرایط سخت بسیار کمک کننده است . من بسیاری از همکاران و مزبیانی که برگزیدم و فرصت رشد پیدا کردند را با شیوه های عملی و با روش مشاهده انتخاب کردم . امام رضا علیه‌السلام می فرمایند : از اهل استیثار بپرهیزید . آن‌ها کسانی هستند که از امکانات عمومی تنها به نفع شخصی خویش استفاده می‌کنند . اردو فرصتی است متعلق به تمام بچه‌هایی که در آن شرکت کرده‌اند . اگر یک مربی در این فرصت که یک سرمایه‌ی عمومی است تنها به نفع خودش استفاده کند، مدام چرت بزند ، بی نظم باشد و به فکر خوش‌گذرانی خودش باشد قطعاٌ مربی شایسته‌ای نیست .

دواتگر عامل موفقیت بسیاری از اردوهایی که تا کنون برگزار کرده را فضای عاطفی بین بچه‌ها و مربی می داند . او به اردوی گیلان اشاره می کند که استان تهران بانی آن بود و میزبان هفت استان دیگر. بعد از پایان اردو فضای عاطفی بین بچه‌ها و مربی ها آن‌قدر زیبا شکل گرفته بود که یکی از بچه‌ها خودش را در ترمینال جا گذاشته بود که باز هم برای دور بعدی اردو در اردوگاه بماند . اشتیاق او آن‌قدر بالا بود که ناچار به هماهنگی با خانواده‌اش شدیم و آن دانش‌آموز تا پایان فصل اردوها به عنوان یاور اردو در اردوگاه ماند .  

خاطرات و نقطه‌های عطفی که در اردوها در  ذهن بچه‌ها بسته می‌شود شاید چهل سال بعد هم در زندگی او اثرش قابل مشاهده باشد . آن‌چه او در معاشرت شبانه‌روزی از مربی می‌بیند، بی شک تاثیر گذار خواهد بود. چرا که اثر مشاهده بیشتر از گفته‌هاست .

 

در پایان جا دارد اشاره کنیم : خانواده‌ی محترم آقای دواتگر، همسر محترم و صبور ایشان خانم نجمه کرباسی  و فرزندان عزیز ایشان آقا محمد و مهدی و عروس محترمشان خانم راضیه محمدی نصر آبادی در تمام این سال‌ها او را در تمام مراحل کاری همراهی کرده و پا به پایش در اردوها و اهداف دیگری که داشت او را با اشتیاق یاری می‌کردند . این از زبان ماست که این صحنه‌ها را شاهد بودیم . خانواده‌ی دواتگر به معنای واقع ، موفق و سرشار از عشق و عاطفه است.

 

از استاد علی کاظم دواتگر که وارد سی امین سال فعالیت خالصانه و عاشقانه‌ی خود در حرفه‌ی فرهنگی می‌شود بابت این مصاحبه‌ ی ارزشمند قدردانی می‌کنیم و امید داریم توفیق بهره‌مندی از تجارب این مربی پیشکسوت اردوئی در اولین فرصت برای مربیان نسل جدید اردویی فراهم شود . 

 

 


٠٩:٣٩ - دوشنبه ١ بهمن ١٣٩٧    /    شماره : ٩٩٩    /    تعداد نمایش : ٤٧


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر: